یا حق

پیش از من و تو بسیار ، بودند و نقش بستند    دیــــــوار زندگی را ، اینـــــگونه یـــادگاران

ایــــن نغمه محبت ، بعــــــد از من و تو ماند      تا در زمانه بــــاقی است ، آواز بــاد و باران

بر سینه سرزمین آریایی ایران کهن ، نگین درخشانی جلوه گری می کند ، خوش نقش و نگار .

نائین طراوت بخش کویر ایران ریشه در قرون و اعصار دوانده و خویشتن خویش و تاریخ حضور آدمی را ، از هزاران سال قبل تا کنون بر دوش کشیده است . بی گمان نایین جلوه حضور پر تلاش ، با صلابت و فرهنگ مدار آدمی در طول سالیان دراز حیات تاریخی خود بوده است .

مردمانش یکرنگی ، ساده زیستن ، قناعت ، کرامت و عزت ، سخت کوشی را از طبیعت پیرامون خویش آموخته اند و هر روز از عمر را به مشق کردن این سرمشق که گرمایش را در عشق و محبت خلاصه کنند ، می گذرانند .

مدینه العرفا ، شهر هزاره های تاریخ ! پیوند ماورائی خود با مبدا هستی را پیوسته محفوظ داشته و در معماری کهن خود تبلوری خاص بخشیده است . و از سوئی دگر با رجال میهن پرست و آزاده اش پرچم آزادگی و خوش نامی را بر بلندای سرزمین مادری بر افراشته است .

شهر مساجد نگاهی روحانی و عمیق به آدمی دارد اما از صفات مردمانش آنکه فقر را نکوهیده دانند و از اینرو است که تلاش برای دنیای خود نیز غافل نیستند .  مردمانی با گویشی گرم و ساده که خود سند اصالت آنهاست .

گرچه دنیای کنونی همچون انقلابی عظیم ساختارهای پیشین را در نوردیده و شکل و شمایل زیستن ها  و اندیشیدن ها را بر پی های دیگری بنا نهاده ، اما هنوز در بافت سنتی نایین رنگ و بوی آن روزگاران را می توان حس کرد .

بناها به رنگ کویرند . بادگیرها ، مناره ها ، دویوارهای کاهگلی تو را از گیجی و مبهوتی که ساختمان سازی فعلی القا می کند می رهانند و آرامت می کنند .

در ساعات خلوت شبانه روز تنها به ایوان مسجد خواجه قدم بگذار !  خدا را در همان نزدیکی خواهی یافت !!!

هنوز از بلندای مناره مسجد جامع صدای موذن را که سرود توحید سر می دهد می توان شنید. آری در شبهای تیره به هنگام غیبت ماه در آسمان کویر می توان ستاره چید و در شبهای مهتابی از دور و در میان هاله های نور ، قلعه کهن ، خسته ، اما هنوز از پا ننشسته محمدیه را نظاره کرد . صدای گفتگوها مردمان و امنیت میان حصارهای آن را ازلابلای خشتهای کهنش می توان شنید . این نوا را نارین قلعه ( نارنج قلعه ) هم خوش حکایت می کند او که گویا سالهای واپسین عمر را می گذراند و دریغا که دیر یا زود بر صورت خاک بوسه خواهد داد و در آغوشش آرام خواهد خفت .

با کاروان عشق هم قافله شو !!! و رهسپار خور و بیابانک باش

شب از شبــان خیـــال آفریــــن مهتابی            یکان یکان شتران در خفای هم به قطار

کویر پهــنه ی دریا و کشتی اش اشتـــر           سواد خــور و تخیل در آن کویـــر کنار

سفیــد متن کویـــر ، آسمــــان شب آبی            بر آن مطلق آبی هـــزار نقـــش و نگار

نخل و آدم و شتر و کویر ، نقشی جاودانه در خاطرت خواهد زد .

نایین نگارستانی است از ترکیب و هماهنگی رنگهای نه چندان مختلف . همان رنگهایی که در تار و پود فرشهای افسانه ای اش منعکس گردیده ، گرچه رنگها محدودند ، اما به ذوق و هنر نقاش ازل در طبیعتش و با الهام از او و از طریق سرپنجه های هنرمندان طراح و نقاش فرش و بافندگان با صفایی که از جان مایه می گذارند ، چنان جلوه جادویی به خود گرفته که شهره عالم و آدم گشته است .

دیدن این تصاویر ، این نقشها - نگارها - بناها و آنچه هر روز از کنارش می گذریم ، همین آفتاب سوزانی که از آن می گریزیم و به سایه پناه می بریم برای ما عادی شده است ، اما عادی نیست . در پس این بودن ها حکایتی از بودن است ، نقشی از سر گذشت نسل هاست که ما می بینیم . آفتاب سوزان این خطه برای مردمان فرنگ آرزوست و دیدن بناها و دویدن بر ماسهای کویرش رویایشان است . اکنون برای آنکه با شهرمان و روزگاری که بر آن گذشته بیشتر آشنا شویم ، این کاروانسرای اینترنتی را بنا نهادیم تا محل باشد تا من و شما روز و شب به گاه فرصتها از هر آنچه دل تنگمان می خواهد بگوییم و از قیل و قال بیاساییم.